Ieieiei patiënten!!!!!

Na 4 weken een voorbereidend onderwijs blok was het dan toch zo ver.....De eerste ECHTE patiënt!!!! Spannend!!!! Ik had die meteen op maandag al. Dat was denk ik om het jaar goed te beginnen. En het begon inderdaad gelukkig goed! 'Mijn' patiënt was gelukkig erg makkelijk. Ze wist gelukkig dat ze werd gezien door een co... Dat is al heel fijn!!! De klachten die ze had waren ook helder...Ook erg fijn. Het gesprek liep goed....Oftewel ging het eigenlijk gewoon goed!!! Ik wil alleen nog meer orde en minder chaos in mijn hoofd. Vragen bedenken is best makkelijk maar niet als je patiënt er in een keer bij zit.....Blijkbaar waren we met z'n 3 en wel een van de weinige gelukkigen want veel patiënten hebben afgezegd (zo ook mijn patiënt van vandaag). Morgen moet ik bij de HA meelopen en dan hoop ik stiekem nog wel te mogen oefenen (als ik dapper genoeg ben om het te vragen...hehe).
Verder heb ik een obductie gezien. Dat is heel indrukwekkend. En dan heb ik het niet alleen over de geuren die er verspreid worden ;-)...Ik vond het erg interessant om dit te zien. Je ziet een keer wat er echt gebeurd bij zo'n obductie.
Vandaag heb ik dus buiten geen patiënt gezien, meegelopen op radiologie! Best interessant voor een middag, maar ik denk niet dat mijn roeping daar ligt. Zo'n echo is best een toffe uitvinding maar ik kan er toch echt geen kroketten van bakken, haha. In het begin was het ook heel chaotisch en moest ik de hele tijd overal maar binnen lopen. Dat was wel vreemd (en volgens mij niet alleen voor mij maar ook voor de patiënt, ook al stel je je voor..)! Daarna kwamen ze erachter dat ik ook wel wilde weten wat ik zag en toen heb ik ook een heleboel uitleg gekregen. i had natuurlijk eigenlijk nog moeten vragen of ik ook even mocht...Maar zo brutaal was ik niet, haha. En ik heb CT scans gemaakt zien worden en een CT angio...Ook best interessant allemaal! Oftewel voorlopig is het allemaal nog erg leuk en bevalt het super!
Mamoet begint zich intussen ook thuis te voelen....Hij voelt zich zelfs zo thuis dat ie z'n kooitje niet uit wil, haha! Maar is wel gezellig, weer een hamster in huis!

Met grote snelheid.....

Pff nou steun kreun....Ik heb eindelijk eindelijk de inleiding van mijn inleiding op papier staan, het duurt even maar dan heb je ook wat. Nu de rest nog, maar dat komt wel. Ik heb iig heel erg veel interessante dingen gelezen die ik kan gebruiken (whiehie das word een mooie lange referentie lijst, haha). Vanavond nog even een beetje verder breien maar.

Buiten het feit dat ik heel hard bezig ben aan mijn artikel, heb ik vandaag ook mijn hardloop schoenen voor het eerst echt kennis laten maken met het bos! Over een weekje (oeioeioei) is de Zevenheuvelenloop er al (nou anderhalve week....de 18e) en het is toch wel de bedoeling dat ik een aantal km kan rennen tegen die tijd! Dus ik vandaag had ik bedacht ik ga naar Heumensoord en dan ga ik daar de coopertest een paar keer doen. Das een rondje van 3 km, dus als het echt niet gaat ben je zo thuis en als het goed gaat kun je makkelijk nog een rondje rennen! Dus ik ging vol goede moed van start, er was gelukkig nog een groepje aan het rennen dus daar hobbelde ik een beetje tussen, helaas hadden zij een iets ander rondje. Dus ben ik zelf maar weer verder gegaan. Na mijn (grotere, haha) rondje kwam ik ze weer tegen en was er eentje mij helemaal aan het becomplimenteren....Ik denk die moedigt mij gewoon aan...Wat bleek: hij dacht dat ik bij het groepje van hem hoorde, haha. Maar dat was natuurlijk niet. Het tweede rondje ging ook goed totdat ik mij verkeek op een hoopje bladeren. In eens stonden mijn schoenen niet meer in het bos, maar het bos in mijn schoenen! Tot over mijn enkels in de drek...Het stonk echt vreselijk.....Maar goed ik moest natuurlijk nog wel meer dan anderhalf rondje en ik was nu toch al vies, haha. Uiteindelijk kan ik dus heel trots zijn, want ik heb vandaag 9 km getraind (met extra gewicht, ik denk minimaal een kilo aan zand, haha)! Volgende keer weer een rondje erbij proberen. Dan heb ik ook weer schone schoenen, hoop ik ;-)

Weer thuis

Inmiddels alweer bijna 6 weken thuis...Gaat best snel! Nu alleen nog dat verslag maken! Dat is wel lastig want dan heb ik weer iets gedaan in een verkeerd programma (ja, oeps sorry we hebben je de verkeerde cd meegegeven......Grrrrr) en dan willen 2 programma's weer niet samenwerken en moet ik weer iets opnieuw doen, zucht. Gelukkig heb ik een nieuwe computer zodat ik iig een stuk sneller kan werken! En ik heb nog 4 weken om het af te maken en dan moet ik al beginnen aan de co-schappen! Ik ben benieuwd. Het echte werk begint pas met carnaval, dan heb ik namelijk mijn eerste week in het ziekenhuis, beetje jammer dus dat ik dan begin...Geen carnaval voor mij dit jaar dus! Maar ik denk dat ik daar wel over heen kom, hehe.

Een lege kamer of toch niet??? (An empty room....or not???

Mijn laatste avond in Denemarken. Morgen mag ik weer terug naar Nederland. Dat voelt een beetje vreemd.....Tenslotte heb ik hier bijna 5 maanden gewoond...Het wil ook nog niet echt tot me doordringen dat ik morgen echt echt wegga...

(Special request for Gaby: Tomorrow I can go back to the Netherlands. It feels a little weird though.....After all I have been living here for almost 5 months...And my mind does not seem to grasp the idea of me realy realy leaving tomorrow yet)

Inmiddels heb ik alles ingepakt wat kan....Ik moet nog wat spulletjes eruit laten om te kunnen slapen. Dus nu zit ik in een lege kamer...Of toch niet helemaal leeg? Mijn roomie, Melinda zei het heel mooi. Je hebt een lege kamer, maar hij zit nog vol met herinneringen. En zo voelt het echt!

(Right now I have packed everything I could. I still need some stuff, a girl needs to sleep ;-) So I am in an empty room right now...Or not realy? My roomie, Melinda, put this very nicely. She said that you have this empty room, but it is still filled with memories. And it realy feels this way!)

Ik ben op het moment blij en verdrietig tegelijk. Ik ben zo blij dat ik terug mag naar jullie, maar aan de andere kant ga ik de mensen en mijn avontuur ook heel erg missen..En het is vreemd dat het dan toch over is. Dat het me toch gelukt is mijn avontuur te hebben!

(At the moment I am happy and said at the same time. I am very happy that I can come back to you all, but I will also miss the people and my adventure like crazy. And it is weird that it is finaly ending. I finaly did it: have my great adventure!)

Toen ik wegging dacht ik dat ik gewoon onderzoek ging doen. Ik hield er niet echt rekening mee dat ik al deze lieve mensen zou ontmoeten. Een heel internationaal team in Aalborg: uit Mexico Gaby (waitwaitwait ;-) ), uit Hongarije Melinda (ROOMIE :-D ), uit Baskenland Unai (ROOMIE :-D ), uit Spanje Javi, Marta, David, uit Polen Maciej en Gosia, uit Thailand Saiem (hoop dat ik het goed spel), uit Sudan Alex, uit Nederland Eibert en Kevin en uit Turkije Hande en Tuba. Een hele grote MANGE TAK, dankzij jullie ben ik nu blij om verdrietig te zijn om weg te gaan. Ik hoop dat we een keer een Tekniske II kunnen maken ;-).

(When I left the Netherands I thought I would just do some research. I didnt take into acount that I would meet all this sweet people. A very international team in Aalborg: from Mexico Gaby (waitwaitwait), from Hungary Melinda (ROOMIE :-D), from the Baskcountry Unai (ROOMIE :-D), from (E)Spain Javi, Marta, David, from Poland Maciej and Gosia, from Thailand Saiem (hope I write this correctly), from Sudan Alex, from the Netherlands Eibert and Kevin and from Turky Hande and Tuba. For all you guy a very big MANGE TAK!!! Thanks to you guys I am happy to be sad to leave. Hugs and kisses to you! I hope we can make a Tekniske II some day, some where!)

Nu is het wachten tot mijn vliegtuig gaat en ik weer terug kan naar ons koude kikkerlandje :-D. Ik heb gehoord dat SAS al een paar kleine ongelukjes heeft gehad waarvan 1 in Aalborg...3 keer raden met welke maatschappij ik vlieg....Ik hoop maar dat ik een nuchter vliegtuig heb, haha. Tot over een paar uurtjes.....

(Now I am just waiting till my plane leaves and I can go back to the Netherlands (I am sorry Gaby but that one I cannot realy translate in English...Would litteraly be our cold froggy country...). I heard about some small accidents SAS had, one in Aalborg....Guess which company I am flying with???? I am hoping for a sober plane, jajajaja (Spanish laugh ;-) ). So again I will not say goodbye to you guys here in Denmark but only a see you, because some day, some where, somehow we will meet again!)