Interne zit erop!!!!

Ik heb mijn eerste co-schap erop zitten!!!!! Interne is klaar en afgesloten met een *tromgeroffel* ......8!!!!! Whiehiehie!!!! In die 8 weken ontzettend veel geleerd en gezien....Ik heb bloedgeprikt (dat is zo leuk om te doen, haha) helaas heb ik maar 1 infuus kunnen prikken...Op de afdeling lagen veel mensen met HIV en die mag ik natuurlijk niet prikken....Maar dat ene infuus zat er wel goed in!!! Ik zou eigenlijk vrijdag op de SEH nog gaan prikken maar ik was helaas ziek. Dus heb ik vrijdag in mijn bed gelegen en vooral geslapen! Maar goed, ik heb het dus gehaald. Op naar het volgende co-schap..Dat wordt neurologie gelijk gevolgd door psychiatrie. Maar eerst nog even 4 weken terug komen en leren voor die co-schappen! En daarna mag ik lekker eerst nog een weekje vakantie houden. Dan ga ik eerst naar Berlijn met Chris en David en daarna nog een weekendje zeilen met Bart, Carlijn, Marjolein, Anja, Rory, Monique en Robert...
Nu nog eerst even het een en ander voorbereiden voor morgen en dan nog even ontspannen een filmpje kijken, haha!

Drukdrukdruk....

Nou ik ben al weer een tijdje op weg in de co-schappen. Al een hele boel gezien en meegemaakt! Kan natuurlijk ook niet anders. Vandaag heb ik bijvoorbeeld een dag op de IC meegelopen! Echt super interessant! Er lagen op dat moment nog maar 5 mensen waarvan er 2 eigenlijk naar de afdeling mochten. Van de andere 3 lagen er nog 2 aan de beademing. Dus dan is het wel interessant om te zien hoe je kan weten hoe je met een patiënt om kan gaan als je hem/haar niks kan vragen. 's Middags was er 2 uur lang een groot overleg. Is wel leuk natuurlijk om een keer te zien, maar na een tijdje toch niet zo heel interessant meer omdat ik nog niet genoeg mee kan praten......Stiekem dus maar even een koffiedip zitten weg te gapen (deze keer gelukkig niet de middag dip weg geknikkebolt, haha dat zou natuurlijk niet erg professioneel overkomen ;-) ). Daarna heb ik op de IC nog mogen assisteren bij een tracheotomie! Dat was wel spannend natuurlijk. Eigenlijk voornamelijk omdat er van tevoren gezegd was dat sommige co's half flauw vallen als ze mee mogen helpen. Maar toen ze bezig waren vond ik het gelukkig erg interessant. Ik heb ook niet heel veel mogen assisteren, een beetje het uitzuigen van de beadembuis die er al in zat en die vast houden. Verder heb ik gekeken dat ze met het aanprikken van de luchtpijp goed zaten, mooi spul die scopen! Daarna is het een kwestie van een steeds dikkere buis erom heen schuiven tot de tube er in kan en dan de tube erin en beademen maar. Daarna was het spannende weer voorbij en hadden ze eigenlijk de hele middag weinig te doen dus ben ik maar naar de co-kamer gegaan om nog het een en ander op te zoeken, hihi.

Intussen heb ik 2 weken kliniek er al op zitten en 1 week poli. En het valt me op dat het soms lastig is om binnen de tijd alle info uit je patiënt te krijgen, haha! Dat gaat natuurlijk wel goed komen met wat training, maar nu doe ik er nog allemaal net iets te lang over.....En krijg ik dus ook nog regelmatig hele verhalen te horen over hondjes van de buren van de tante van de achterneef en daar dan weer de zwager van, maar goed aldoende leert men :-P.....Intussen is mijn artikel ook bijna af (ik had nu even geen inspiratie en dus dacht ik ik zal mijn blog weer eens aanvullen, haha). De presentatie is gegeven en die ging goed, ik kreeg complimenten over mijn goede sheets (maar natuurlijk zijn die goed! Hoest proest kuch, haha). Ik heb er alleen nog geen cijfer voor gehad. Dat komt als het goed is donderdag. Verder heb ik mijn KPA (patiënten voordracht met het plan wat je hebt voor die patiënt) gehad......en gelukkig had ik een 8! Nu hoef ik dat iig niet nog een keer te doen.....Dat geeft weer wat rust.

Verder heb ik mijn arm deze week nog opgeofferd aan de wetenschap! Wij als co's waren gevraagd om bloed af te staan voor een onderzoek van een internist, natuurlijk wilden wij dat wel. Dus wij zouden elkaar allemaal prikken. Bij mij ging er helaas iets mis. Ik werd geprikt door een mede co die nog niet op een echt iemand had geprikt. Na mijn aanwijzing dat ze die naald er toch echt is in moest gaan stoppen (jaja, dat waren mijn zenuwen voor het prikken van bloed) en ze dat daarop ook deed ging het mis. Ze schrok zo van het feit dat die naald er zo makkelijk in ging dat ze hem er meteen weer uithaalde, wat bij mij leide tot een mooie bloeding en nu een blauwe plek van 7 cm, haha. Ik was dus allang blij dat ze dat bij mij deed en niet bij een patiënt. Hoewel bij een patiënt natuurlijk anders is; dan ga je niet eerst met mede-co's het erover hebben dat je het zo eng vindt terwijl de patiënt vol spanning zit te wachten (wat nu wel zo was) en dan heb je ook geen patiënt die verzoekt nu toch maar is op te schieten met die naald (haha, wat ben ik toch ook een slechte oefen patiënt :-P ). Maar goed, de schade valt natuurlijk mee. Mijn arm zit er nog altijd aan en doet het ook gewoon nog ;-). Bij mijzelf gaat prikken overigens heel goed. Ik heb tot nu toe nog niemand misgeprikt. En stiekem vind ik het toch ook wel leuk om te doen (sadist die ik ben, muhahaha). Nu nog infuus leren prikken en een arteriele bloedgas en dan ben ik voorlopig volleerd bloedprikker!

Morgen mag ik de hele dag mee kijken met endoscopiën en coloscopiën. Ik ben benieuwd of er iets interessants bij zit en of ik überhaupt iets ga herkennen. Zo dan ga ik nu mijn artikel even verder fiksen!

Ieieiei patiënten!!!!!

Na 4 weken een voorbereidend onderwijs blok was het dan toch zo ver.....De eerste ECHTE patiënt!!!! Spannend!!!! Ik had die meteen op maandag al. Dat was denk ik om het jaar goed te beginnen. En het begon inderdaad gelukkig goed! 'Mijn' patiënt was gelukkig erg makkelijk. Ze wist gelukkig dat ze werd gezien door een co... Dat is al heel fijn!!! De klachten die ze had waren ook helder...Ook erg fijn. Het gesprek liep goed....Oftewel ging het eigenlijk gewoon goed!!! Ik wil alleen nog meer orde en minder chaos in mijn hoofd. Vragen bedenken is best makkelijk maar niet als je patiënt er in een keer bij zit.....Blijkbaar waren we met z'n 3 en wel een van de weinige gelukkigen want veel patiënten hebben afgezegd (zo ook mijn patiënt van vandaag). Morgen moet ik bij de HA meelopen en dan hoop ik stiekem nog wel te mogen oefenen (als ik dapper genoeg ben om het te vragen...hehe).
Verder heb ik een obductie gezien. Dat is heel indrukwekkend. En dan heb ik het niet alleen over de geuren die er verspreid worden ;-)...Ik vond het erg interessant om dit te zien. Je ziet een keer wat er echt gebeurd bij zo'n obductie.
Vandaag heb ik dus buiten geen patiënt gezien, meegelopen op radiologie! Best interessant voor een middag, maar ik denk niet dat mijn roeping daar ligt. Zo'n echo is best een toffe uitvinding maar ik kan er toch echt geen kroketten van bakken, haha. In het begin was het ook heel chaotisch en moest ik de hele tijd overal maar binnen lopen. Dat was wel vreemd (en volgens mij niet alleen voor mij maar ook voor de patiënt, ook al stel je je voor..)! Daarna kwamen ze erachter dat ik ook wel wilde weten wat ik zag en toen heb ik ook een heleboel uitleg gekregen. i had natuurlijk eigenlijk nog moeten vragen of ik ook even mocht...Maar zo brutaal was ik niet, haha. En ik heb CT scans gemaakt zien worden en een CT angio...Ook best interessant allemaal! Oftewel voorlopig is het allemaal nog erg leuk en bevalt het super!
Mamoet begint zich intussen ook thuis te voelen....Hij voelt zich zelfs zo thuis dat ie z'n kooitje niet uit wil, haha! Maar is wel gezellig, weer een hamster in huis!

Met grote snelheid.....

Pff nou steun kreun....Ik heb eindelijk eindelijk de inleiding van mijn inleiding op papier staan, het duurt even maar dan heb je ook wat. Nu de rest nog, maar dat komt wel. Ik heb iig heel erg veel interessante dingen gelezen die ik kan gebruiken (whiehie das word een mooie lange referentie lijst, haha). Vanavond nog even een beetje verder breien maar.

Buiten het feit dat ik heel hard bezig ben aan mijn artikel, heb ik vandaag ook mijn hardloop schoenen voor het eerst echt kennis laten maken met het bos! Over een weekje (oeioeioei) is de Zevenheuvelenloop er al (nou anderhalve week....de 18e) en het is toch wel de bedoeling dat ik een aantal km kan rennen tegen die tijd! Dus ik vandaag had ik bedacht ik ga naar Heumensoord en dan ga ik daar de coopertest een paar keer doen. Das een rondje van 3 km, dus als het echt niet gaat ben je zo thuis en als het goed gaat kun je makkelijk nog een rondje rennen! Dus ik ging vol goede moed van start, er was gelukkig nog een groepje aan het rennen dus daar hobbelde ik een beetje tussen, helaas hadden zij een iets ander rondje. Dus ben ik zelf maar weer verder gegaan. Na mijn (grotere, haha) rondje kwam ik ze weer tegen en was er eentje mij helemaal aan het becomplimenteren....Ik denk die moedigt mij gewoon aan...Wat bleek: hij dacht dat ik bij het groepje van hem hoorde, haha. Maar dat was natuurlijk niet. Het tweede rondje ging ook goed totdat ik mij verkeek op een hoopje bladeren. In eens stonden mijn schoenen niet meer in het bos, maar het bos in mijn schoenen! Tot over mijn enkels in de drek...Het stonk echt vreselijk.....Maar goed ik moest natuurlijk nog wel meer dan anderhalf rondje en ik was nu toch al vies, haha. Uiteindelijk kan ik dus heel trots zijn, want ik heb vandaag 9 km getraind (met extra gewicht, ik denk minimaal een kilo aan zand, haha)! Volgende keer weer een rondje erbij proberen. Dan heb ik ook weer schone schoenen, hoop ik ;-)